Pokorna Służebnica.

 

Przyszła i pokornie czeka, 

wie, że Jezus jest zajęty, lecz chce Go zobaczyć. Zapewne nie przyszła z pustymi rękami. Jezus od dawna nie wracał do domu, wciąż w drodze, wciąż z ludźmi i zawsze z Dobrą Nowiną. Maryja wie to wszystko, Jej Serce zawsze jest przy Nim. Przecież to Jej Syn, umiłowane Dziecko. 

Więc przyszła i pokornie czeka. 

Jezus już wie, że Matka przyszła, ktoś bardzo drogi i umiłowany, Ktoś kto uważnie słucha i przyjmuje Słowo i wypełnia - jak nikt inny

 Jezus Jej nie lekceważy, nie zostawia. Sercem jest przy Niej i kocha Ją tak bardzo, że nie może nie ogłosić światu, że ma tak wspaniałą Matkę. 

Wychodzę więc do niej 

i czekam razem z Nią, by nie była sama. 

Jest skupiona, lecz rozradowana, 

rozmodlona i bardzo uważna także na naszą obecność. 

Jezus i łzy wdowy.

 

 Przyszedł Jezus do Nain, właściwie nie doszedł jeszcze, a przyszedł w odpowiednim momencie gdy wynoszono zmarłego - jednego syna matki, która była wdową. Pochowała już męża, a teraz odprowadzała jedynego syna. Jezus wiedział, że pozostanie sama, dostrzegł jej ból,  ulitował się i powiedział: Nie płacz, a następnie podszedł do noszy na których leżał zmarły i powiedział: " Młodzieńcze, mówię ci, wstań!" I zmarły usiadł i zaczął mówić, w Jezus oddał go matce". 

Czytając dzisiejszą Ewangelię przeniosłam się do wydarzenia z przed kilku dni, kiedy na płycie lotniska kobieta odprowadzała swojego męża Charliego Kirka niesamowity ból przechodzący przez całe Jej dzielne ciało i umysł. Ten kto doświadczył straty najbliższej osoby się o czym mówię i zna ten ból.

I tylko wiara daje siłę i nadzieję w Świętych obcowanie... i w to, że na granicy nieba i ziemi stanął Jezus, przyszedł  w odpowiednim momencie, dostrzegł i mówi " Nie płacz", bo On żyje we Mnie. 

Jezu, który stajesz na granicy ludzkiego życia pociesz tych, którzy płaczą dziś po stracie najbliższych. 

 

 

I